رقص مرگ

دروغ را به سبک خود گفتن بهتر از حقیقتی است به تقلید از دیگری " داستایوفسکی"

بهشت
       جاییست با یک حوض ماهی،
                درخت های انار
بوی هیزم و شولی
   صدای در چوبی که باز می شود
می دانی بی بی است
   از مسجد برگشته با یک نان داغ
   برای تخم مرغ عسلیه عمو که دارد با آقا جان و دوستان رامی می زند .

ظرفهای رنگی روی طاقچه ها
       کوسن هایی با روکش لاله های گلدوزی شده،
      سقفهای بلند کاهگلی،
      صدای
خنده
      همهمه
   شوخی،

             آفتاب،
      پنج دری چوبی آبی
      درخت بلند سبز سرو،

بهشت همان جاست
      شاید فقط بدون آن میله های سرد توی حیاط که روی زیر زمین سیاه
      با حوضی که می دانی هرگز مرداب نمی شود
                                                                                      و ماهی های قرمزی که نمی میرند.

+ نوشته شده در ساعت 1:47 AM توسط گلنار |

ناگهان به یاد آوردم که
همیشه فراموش کرده بودم
"خودم "را ....

وحشت کردم.

+ نوشته شده در ساعت 3:58 AM توسط گلنار |

دستهایمان به مانند آفرینش انسان حک شده به دیوار کلیسا

هرگز به هم نخواهد رسید

تو در میان نگین‌های گیسوان مادر کلیمت اسیری

و من با چشمانی باز

در چشمه ی دوشان غرق شده‌ام

+ نوشته شده در ساعت 2:54 AM توسط گلنار |