به دنیا که آمدم

بالهایم در بهشت جا ماند

 

 

 

 

 

 

 

لبانت هر رهگذری را سیراب می کند

چشمانت از تن هر بیگانه دزدی

عشق تو

خودش را در دامان هر راه گم کرده ای می اندازد.

ولی من

      نه رهگذر

            و نه بیگانه ام

مرد روزهای رفته ام!

راهم را باز یافتم.