دستهایمان به مانند آفرینش انسان حک شده به دیوار کلیسا

                                                            هرگز  به هم نخواهد رسید

تو در میان نگین‌های گیسوان مادر کلیمت اسیری

                                             و من با چشمانی باز

                                                        در چشمه ی دوشان غرق شده‌ام